Website | Instagram

Je kent Imagine Dragons toch? Hoe zou je dat niet kunnen? Het bekroonde Amerikaanse viertal heeft de hitlijsten over de hele wereld aangevoerd, te beginnen met hun EP uit 2012 Aanhoudende stilte, met de dubbel-platina single Het is tijd. Een jaar later, hun diamantverkopende single radioactief dreef hen verder in de schijnwerpers, pakte een Grammy voor Best Rock Performance en verstevigde hun plaats als steunpilaar in alternatieve muziek. Eind 2021 bracht de band hun vijfde album uit, Mercurius – Akte 1, die debuteerde op nummer 9 in de Billboard 200 en in de top vijf van andere Billboard-hitlijsten. Voor dit album hielp muziekproductie-titan Rick Rubin een handje bij het schrijven van liedjes.

Stel je voor dat Dragons veel van hun werk zelf produceren en componeren, elk met een thuisopstelling waarmee ze kunnen gaan liggen en ideeën kunnen delen. Gitarist, synth-speler en pianist Wayne Sermon heeft zijn thuiskantoor omgevormd tot een studioruimte en beschikt over behoorlijk benijdenswaardige apparatuur, ondanks de bescheiden omvang van de studio. Wayne nodigt ons uit en vertelt ons hoe Rick Rubin het heeft beïnvloed Mercurius – Akte 1, waarom hij er spijt van heeft dat hij geen Yamaha CS-80 heeft gekocht, en waarom hij – ondanks dat hij een zelfverklaarde versnellingskop is – gelooft dat het minder om de uitrusting en meer om het nummer gaat.

Hé Wayne! Gefeliciteerd met het vijfde Imagine Dragons-album. Deze was een beetje anders, horen we. Had samenwerking op afstand invloed op de oprichting van Mercury – Act 1?

We waren sowieso van plan een pauze te nemen, maar dit duwde alles nog meer terug. We hoorden dat veel van onze muzikantenvrienden onderweg het gewoon halverwege een tour moesten inpakken. Het is duidelijk een behoorlijk wrede tijd geweest voor de hele industrie. Maar wat creativiteit betreft, we sturen toch altijd dingen op afstand, dus dat was eigenlijk oké en niet al te veel anders in de vroege schrijffasen. Rick Rubin was echter zeker een groot deel van het geluid.

Welk effect had Rick Rubin op dit album?

Rick is een bijzonder mens; warm, intelligent en een compleet gebrek aan ego. Er zijn maar weinig mensen die ik heb ontmoet zoals hij – misschien is Hans Zimmer de enige andere persoon die ik heb ontmoet die zijn energie kan evenaren. Hij heeft een onberispelijke smaak in songwriting. Hij kan je meteen vertellen of een nummer het nastreven waard is of niet; hij komt zo snel tot de kern van de dingen. En de man kan echt horen. ik bedoel, hij echt heeft een geweldig stel oren en kan dingen horen in nummers die ik niet opmerkte nadat ik er twee jaar op had gezeten. Het was leuk om zo’n figuur in de kamer te hebben. We hebben nog nooit zo’n aanwezigheid gehad. Hij voelde zich een ervaren gids en we hadden veel vertrouwen in zijn mening.

Imagine Dragons discografie heeft jou en je bandleden naar duizelingwekkende hoogten gebracht. Hoe verlicht je de druk om muziek te leveren die consistent is met eerdere releases?

We hebben nog geen manier gevonden om het te verlichten! Om je de waarheid te zeggen, het is ontzettend stressvol en het houdt ons elke keer wakker, zelfs na meer dan 10 jaar samen. Ons eerste album was makkelijker omdat we niet zeker wisten wie er naar zou luisteren. Tegenwoordig proberen we er gewoon niet aan te denken en laten we ons hoofd zakken. Onze fans hebben ons niet te veel aan één ding gebonden, dus we voelen op die manier een zekere mate van creatieve vrijheid.

Kun je iets over de studio vertellen?

De band heeft een grote ruimte in het centrum van Las Vegas, maar die werd maar voor een handvol sessies gebruikt, zoals op Vijand en Mijn leven. We deden de meeste van onze dingen in onze eigen studioruimtes en stuurden bestanden heen en weer. Mijn thuisstudio is waarschijnlijk de kleinste van de groep. Ik heb net de studeerkamer in mijn huis veranderd in een kleine ruimte voor mezelf, dus het voelt soms behoorlijk krap, maar het werkt.

Hoe gebruik je je atelier?

Het is hier zeker functie boven vorm. Ik zou geen designprijzen winnen – het is uit pure noodzaak geboren. Ik zou zeker meer kamerbehandeling kunnen gebruiken. Ik ging naar Goodwill en kreeg tonnen oude boeken om als een gigantische basval te fungeren.

Ik heb het geluk dat ik veel van het speelgoed heb waar ik als kind van droomde, vooral vintage gitaren, synths en echo’s zoals de Binson Echorec. Ik voer ze gewoon allemaal in deze handige Speck x.sum line mixer, en dan rechtstreeks in mijn Apollo.

Welke DAW gebruik je?

Ik gebruik Ableton Live voor vrijwel alles. Ik heb ze allemaal geprobeerd. Logic Pro is geweldig en Cubase is ook krachtig. Maar Ableton doet dingen die niets anders doet. Drum-, instrument- en effectracks zijn ongelooflijk krachtig, samplen is een fluitje van een cent en de audio- en MIDI-bewerking is zo snel en intuïtief. Tracks maken is snel en inspirerend.

Het is echter niet perfect. Zoveel mensen gebruiken het nu als hun enige DAW – niet alleen een live-tool – en ik zou willen dat ze de volledige sprong zouden maken. Het zou geweldig zijn om kleine dingen te hebben die elke andere DAW heeft, zoals het kunnen verbergen / deactiveren van tracks, het vergrendelen van audio aan tijdcode voor filmscores die ik aan het doen ben, een echt mixvenster hebben en ARA-ondersteuning. We hebben de laatste tijd wel track-coming gekregen, dus hey, ze gaan de goede kant op. Oké, raas erover!

Wat is je favoriete stuk gereedschap?

Ik ben dol op mijn vintage Neumann U67’s. Ze laten alles klinken als een plaat. ik was aan het kijken naar de Kom terug Beatles-documentaire en zag ze gewoon overal op die sessies gepleisterd. Het is zo’n geweldige allround microfoon. Ik was onlangs aan het filmen, en ik denk dat een oude Gibson ES-5, in mijn tweed vibrolux, en een U67 die een Tab 76 pre voedt de beste gitaarklank was die ik ooit heb gekregen. Ik voelde me extreem verwend door die signaalketen.

Welke synth of welk effect is het meest te horen op je nieuwe Mercury – Act 1? Hoe heb je het gebruikt?

Er zijn zoveel verschillende manieren waarop we dingen doen, en bijna nooit twee keer op dezelfde manier, en we werken met veel verschillende producenten. Wat goed klinkt, gebruiken we, ongeacht wat we ‘moeten’ doen. Ik probeerde bijvoorbeeld de solo op Botte messen dagenlang op mijn Kemper-profiler, omdat het er was en gemakkelijk. Ik kon het helemaal niet goed krijgen. Ik ging naar de bandstudio, zette een Fender Dual Professional en een Analogman Sunface aan, en ik was er meteen.

Dan. voor gitaren aan gesloopt, Ik probeerde AC30’s en waanzinnig dure signaalketens te gebruiken, en het gebeurde niet voor mij. Ik ging naar huis, aangesloten op Guitar Rig, en ik had het binnen enkele minuten. We zijn gewoon nergens kostbaar over. Als het goed klinkt, is het is Rechtsaf. Ik heb dat soms op de harde manier moeten leren.

Wat is jouw droomuitrusting?

Ik had een tijdje terug de kans om een ​​CS-80 te kopen voor een geweldige prijs. En ik heb de trekker niet overgehaald, en ik heb er zoveel spijt van. Nu zijn ze verdubbeld in prijs. Het is gewoon het coolste, meest expressieve, meest onpraktisch ontworpen instrument dat ooit is bedacht. Ik heb het kleine broertje, de CS-60, die waarschijnlijk toch beter is dan ik verdien. Dus ik ben blij.

Als je op een onbewoond eiland zou blijven, welk item zou je dan meenemen om voor altijd muziek mee te maken?

Ik zou mijn cello nemen. Het was mijn eerste instrument als kind. Al die tijd op het eiland zou me tijd geven om het onder de knie te krijgen. Maar het eiland zou pijnbomen moeten hebben, zodat ik zelfgemaakte strikhars kon maken…

Wat is de grootste investering in je studio geweest? Was het het waard?

Zeker mijn speakers. Ik ben op een lange reis geweest om de juiste monitoren te vinden, en ik heb veel geprobeerd. Meestal klonken ze goed, maar ik had niet het gevoel dat ze me ertoe brachten de juiste keuzes te maken in productie en mixen. Alles wat ik deed klonk als een soort glans over alles, als een mooi masker of zoiets. Het is moeilijk uit te leggen.

Toen probeerde ik deze Amphion Two18’s, en ze werkten meteen voor mij. Ik vind ze niet overdreven fel, wat goed is als je er 12 uur per dag voor zit. En ze laten je echt weten wanneer iets goed is, vooral in het cruciale middenbereik – super eerlijk en onthullend. Ik hou van ze. En de toevoeging van de Basetwo25 LFE’s laat me gewoon weten wat er onder de 80Hz gebeurt. Het is een geweldig systeem. Ik geloof niet echt in betaalde aantekeningen of iets dergelijks, ze maken gewoon geweldige dingen.

Hoe is je relatie met de productie veranderd in het afgelopen decennium met Imagine Dragons?

Ik maak me minder zorgen over de uitrusting en meer over het nummer. En geloof me, ik ben zo’n grote versnellingspook als je ooit zult vinden. Ik probeer alleen te onthouden dat dit spul alleen maar bestaat zodat het een nummer kan helpen om ‘dingen’ helemaal te overstijgen. Dat element mag nooit iemand tegenhouden. De dingen die mensen op slechts een enkele laptop kunnen maken, zijn krankzinnig. Luister gewoon naar alles wat Tennyson maakt als proof of concept.

Wat is uw belangrijkste productieadvies?

Als songwriter moet je ze vroeg in het proces de ruimte geven. Slechts twee tot vier dingen die tegelijk gebeuren, zijn voor de meeste schrijvers een domper. Ze zijn gewoon op zoek naar iets om aan vast te houden, geen gepolijste, afgewerkte productie zonder ruimte. Ik moet wat dat betreft meer mijn eigen advies opvolgen.

Wat is het enige advies dat je iemand zou geven die begint met het bouwen van een studio?

Met de belangrijke stukken die u elke dag zult gebruiken: Koop het de eerste keer goed.

Wat staat jou en de band te wachten in 2022?

Veel toeren. Nieuw materiaal ook. U kunt de data bekijken op onze website. We beginnen aan het begin van het jaar met de repetities. Het wordt zo’n speciale show, we hebben er veel aandacht en liefde in gestoken. Het is meer dan alleen een band die liedjes speelt, we proberen het echt speciaal te maken – iets dat kan helpen de moeilijke tijden te helen die we de afgelopen jaren allemaal hebben doorgemaakt. We delen het graag met iedereen.

Prijs £199 / $249 / €249

Vormend als een soort audio Voltron, 56 klassieke versterkers en vier subwoofers torenen in de Lyndhurst Hall van AIR Studios. Deze creatie van Frankenstein heet liefdevol The Stack en is de nieuwste toevoeging van Spitfire Audio aan zijn Aperture-serie.

Het voordeel van de Aperture-bibliotheken is hun vermogen om het geluidsbeeld te focussen door gebruikers totale controle te geven. Niet alleen over dynamische niveaus, maar ook over de omvang van het instrumentale ensemble zelf. Terwijl eerdere inzendingen zich concentreerden op orkestinstrumenten, neemt The Stack de zaken in een beslist meer opwindende richting met gesamplede synths, gitaren en drummachines.

Het is het soort extravagante, unieke opnamesessie die geen enkele componist ooit zou kunnen organiseren. De geproduceerde geluiden zijn prachtig, imposant en zeer specifiek. Maar dat is vrij goed in overeenstemming met Spitfire’s recente filosofie om ongegeneerd nichebibliotheken uit te brengen die één ding buitengewoon goed presteren – alleskunners, verdomme!

Dus, wat doet The Stack goed? Het maakt grote geluiden. Heel, heel groot.

Goede sfeer

The Stack gebruikt Lyndhurst Hall – een van de grootste opnameruimtes ter wereld – als een gigantische resonantiekamer. Druk op het volume, sluit je ogen en je kunt de geluidsgolven bijna voelen trillen tegen de muren van de opnameruimte.

Spitfire heeft een opmerkelijke lichamelijkheid bereikt in deze samples, en het is die kwaliteit die het geluid van The Stack verheft tot meer dan alleen een grote reverb. Heldere synth-leads knetteren met een duidelijk live gevoel, en de gitaarklanken zijn dik genoeg om een ​​lepel in te staan. Maar als er één ding is dat deze verzameling samples echt aan elkaar bindt, is het de low-end.

De bas is simpelweg belachelijk. Het is perfect voor het toevoegen van die grommende Zimmer-achtige synth-texturen of, als je elektronische muziek in gedachten hebt, laad je gewoon een van de percussiekits en word je getrakteerd op een 808-kick ter grootte van een Olympisch stadion.

Een brede benadering van bemonstering

Spitfire’s Aperture-parameter is een interessant concept. Het is als een denkbeeldige lens die op het ensemble is gericht, waardoor je je op een enkele artiest kunt concentreren of het frame kunt verbreden om alles in je op te nemen. Toegepast op het orkest van versterkers van The Stack, werkt Aperture door achtereenvolgens meer rijen versterkers en meer ruimte toe te voegen. Op het laagste niveau krijg je iets dat dicht in de buurt komt van het onbewerkte signaal, maar als je het opbelt, wordt het geluid gekleurd door elke nieuwe versterkerrij, en wordt het rijker en intenser.

Het gaat echter niet alleen om het stapelen van geluid op geluid. Het gaat ook om het beheersen van de grootte. Spitfire stapelde 56 gitaarversterkers verticaal en horizontaal op elkaar, dus als je de Aperture-parameter verhoogt, is het resultaat een duidelijk driedimensionale uitbreiding van het geluidsbeeld. Op volle kracht is het gevoel van ruimte onmiskenbaar enorm, omdat de meer afgelegen kamermicrofoons naar voren komen om je een letterlijke muur van geluid te geven.

In de praktijk is de charme van deze collectie het vermogen om gigantische geluidsbeelden te produceren, dus het is onwaarschijnlijk dat je de Aperture-parameter ooit lang zult verlagen. Desalniettemin is de parameter erg muzikaal en zorgt hij voor uitvoerbare zwellingen en overgangen van volume, timbre en textuurdichtheid.

De instrumenten

Welke geluiden worden er eigenlijk door deze vloedgolf van versterking geleid? Welnu, Spitfire heeft een bont gezelschap van de meest gezochte elektronische muziekstukken bijeengebracht.

De Stack beschikt over steunpilaren van synths zoals de Sequential Prophet en Roland Juno-6, die ruimte delen met meer op maat gemaakte gerechten – de Colossus-synth van Analogue Solution en de prachtig eigenzinnige Lyra-8 van Soma Laboratory. Er is ook een vierkoppig elektrisch gitaarensemble en een klassieke TR-808. Als je eenmaal rekening houdt met de samengestelde selectie van percussiegeluiden met dank aan Afrorack-oprichter Aaron Guice, begint de aangeboden variëteit er behoorlijk goed uit te zien.

Bij het nastreven van de dichtste, luidste texturen die je je kunt voorstellen, heeft Spitfire veel van de synths en instrumenten verdubbeld. Behalve in het geval van de Lyra, waar op elke sample maar liefst acht instrumenten worden bespeeld. En hoewel grote, gedurfde geluiden The Stack’s bread and butter kunnen zijn, zijn er als je een beetje rondgraaft ook een aantal prachtig delicate texturen te vinden. Vooral de gitaristen hebben prachtige klanken neergezet. De geluiden zijn intiem, weelderig en voelen ideaal aan voor een emotionele arthousefilm in plaats van een sci-fi actiefilm.

Een stapel die het waard is om voor te sparen?

Spitfire is hier in alle opzichten groot in geworden. Het is zeker een project dat de aandacht trekt, maar wordt deze bibliotheek een essentiële bron voor de gemiddelde schermcomponist? Waarschijnlijk niet.

Het is moeilijk te begrijpen hoe praktisch bruikbaar The Stack in isolatie is. Na het afspelen van de collectie in context, is het duidelijk dat dit geen dragende bibliotheek is. In plaats daarvan kun je het beter begrijpen als een glanzende verflaag, die je arrangementen extra grandeur geeft. Maar hoewel deze bibliotheek misschien geen aan te raden eerste aankoop is, valt niet te ontkennen dat dit ambitieuze, ongebruikelijke geluiden zijn van een opnamesessie die we waarschijnlijk niet snel zullen herhalen. En hey, als je verslaafd bent aan bas, dan rechtvaardigen de lage tonen misschien alleen al het prijskaartje.

Als het echter om bruikbaarheid gaat, moeten we toegeven dat de op synth gerichte releases van Spitfire de verder uitstekende gebruikersinterface van de voorbeeldspeler beginnen te ontgroeien. De interface en visuals lijken zo duidelijk ontworpen met orkestrale instrumenten in het achterhoofd dat er een opmerkelijke discrepantie is tussen de visuele lay-out en de samples die we horen.

Maar voor componisten die al een paar standaardbibliotheken tot hun beschikking hebben en op zoek zijn naar iets bijzonders, of als uw arrangement de aarde moet laten schudden, dan weet u waar u moet zijn.

CES 2022: Techbedrijven Exeger en Mayht onthulden op CES 2022 een niet nader genoemd prototype Bluetooth-luidspreker op zonne-energie, waardoor we een glimp opvangen van een toekomst van ononderbroken muziek.

Gebruik makend van Exeger‘s Powerfoyle-materiaal, dat ook wordt gebruikt in de Urbanista Los Angeles-hoofdtelefoon op zonne-energie, zet de luidspreker elke lichtbron om in stroom. Dit betekent dat het opladen niet beperkt is tot gebieden met een natuurlijke lichtbron.

Het apparaat heeft ook een nieuw soort dual-membraan driver genaamd HeartMotion, ontwikkeld door Mayht. Het bedrijf beweert dat dit hun prototype in staat zal stellen te bogen op een vermogen dat vergelijkbaar is met een luidspreker die tien keer zo groot is, ondanks dat de driver platter en compacter is dan concurrerende drivers. De HeartMotion is naar verluidt ook zelfbalancerend, een primeur in de branche die het trillen van de luidspreker zal verminderen.

De combinatie van de twee technologieën is een krachtige; een driver die kan bogen op een ongekend vermogen in zijn omvang en zonne-oplaadmogelijkheden die elke lichtbron in stroom verandert, zou het prototype kunnen betekenen, mocht het ooit op de markt komen, zou een game-changer kunnen zijn als de beweringen van de bedrijven over hun technologie worden gevalideerd .

Mayht werkt momenteel aan het miniaturiseren van hun technologie voor hoofdtelefoons, volgens opmerkingen van CEO Matthias Scheek aan TechRadar. “We doen in een vroeg stadium onderzoek naar hoe klein we eigenlijk kunnen gaan, en ja, het is zeker mogelijk – vooral voor smartphones. Ik denk dat het interessant zal zijn, aangezien smartphones normaal gesproken erg dun klinken, “vertelde hij de outlet, eraan toevoegend dat hij gelooft dat de HeartMotion uiteindelijk in “elk audioapparaat” zal zitten.

Helaas voor degenen die een van deze luidsprekers willen bemachtigen, is er nog geen bevestiging van massaproductie.

Artikel Inhoud

In mijn laatste artikel heb ik gekeken naar de geschiedenis en enkele van mijn favoriete toepassingen van plate reverb. Ik heb daar wat context gegeven voor reverb als een sonisch fenomeen – en als een studio-effect – dat is de moeite van het bekijken waard als je dat nog niet hebt gedaan.

In dit artikel ga ik kijken naar de oudere (en eigenzinnigere) neef van plate reverb, spring reverb. Beide ontstonden in het midden van de 20e eeuw als (relatief) compacte manieren om het soort reverb te reproduceren dat in de echte wereld te horen is, beide droegen uiteindelijk bij aan iets geheel nieuws aan de muziekproductie, en beide worden vandaag nog steeds gebruikt. Dat gezegd hebbende, spring reverb is zijn eigen beest, en hopelijk heb je aan het einde van dit artikel een idee van hoe het in je workflow kan passen.

Spring in actie

Spring reverb zoals we die kennen, verscheen voor het eerst in Hammond-orgels in de jaren 40. De oorsprong van spring reverb gaat echter nog verder terug. Het ontwerp is oorspronkelijk bedacht bij Bell Labs als een methode om de vertragingen die via telefoonlijnen worden gehoord, na te bootsen.

Het concept achter spring reverb is eenvoudig en verschilt niet veel van de manier waarop plate reverb functioneert. Geluid wordt toegevoerd aan een of meer lange metalen veren, meestal opgehangen in een metalen behuizing, die weerkaatsen op een manier die het soort reflecties nabootst dat we horen in weergalmende fysieke ruimtes.

Nou ja, in ieder geval. Spring reverbs werden opgenomen in Hammond-orgels om het geluid van een orgel in een kerk of een concertzaal na te bootsen – maar spring reverb heeft een onmiskenbare eigen toon. Als je het ooit hebt gehoord (je hebt het bijna zeker), zou je spring galm niet verwarren met de sfeer van een kathedraal.

Het geluid van de lente

Hoewel spring reverbs voor het eerst werden gehoord in een muzikale context in de jaren ’40, kwamen ze pas echt tot hun recht in Fender gitaarversterkers in de vroege jaren ’60. Fender produceerde ook spring reverbs als een op zichzelf staande “tank” die vooral populair werd bij surfgitaristen. Een klassiek voorbeeld van dat geluid hoor je in ‘Miserlou’ van Dick Dale. Luister naar de kenmerkende “splashiness” in de eerste gitaarnoten:

Spring Reverb vs Plate Reverb

Oppervlakkig gezien zijn er enkele duidelijke overeenkomsten tussen het geluid van de lente en plaatgalm. Beide zijn karakteristiek helder en metaalachtig en beide hebben vrij lange vervaltijden. De overeenkomsten houden daar echter een beetje op. Spring reverb is als de oudere broer of zus van plate reverb, maar iedereen gaat er altijd van uit dat de plate de oudere is omdat het zijn werk veel beter heeft.

Wat dacht je van een andere? Plate reverb is als een glas champagne, geserveerd door een ober die witte handschoenen draagt. Spring reverb is als het nemen van een slokje maneschijn uit een glazen pot in een steegje. Er zijn enkele inherente overeenkomsten (drank geserveerd in een soort glazen vat; hangend metalen ding dat natuurlijke galm imiteert), maar je zou waarschijnlijk niet de een voor de ander verwarren.

Anders gezegd: zowel plate- als springreverbs zijn helder, beide passen goed bij andere reverbs (kamer, hal, kamer, enz.) en beide hebben een dramatische, “vintage” klinkende toon. Maar waar platen weelderig en rijk klinken, zijn veren meestal dunner en, nou ja … veerkrachtig.

Voor- en nadelen van Spring Reverb

Op dit moment lijkt het misschien alsof ik niet van spring reverbs houd, maar dat kan niet verder van de waarheid zijn. Ik heb een op zichzelf staande Fender reverb tank in mijn studio naast me zitten terwijl ik dit artikel schrijf, en het wordt de hele tijd gebruikt.

De zaak voor spring reverbs begint met gemak. Toegegeven, een hardware spring-reverb is misschien niet zo handig als plug-in-reverbs die je in je DAW kunt oproepen. Maar in vergelijking met een kamer of plaat heeft een reverb-eenheid die u met één hand kunt dragen en op de vloer van uw auto kunt plaatsen, een duidelijke aantrekkingskracht. En als die reverb al in een gitaarversterker of een orgel was ingebouwd, nog beter.

Het feit dat er nog steeds versterkers worden gemaakt met ingebouwde veren, leidt tot een ander punt ten gunste van spring reverb: niets anders klinkt echt zoals het. Hun unieke toon geeft een soort tijdloze coolheid wanneer ze worden gecombineerd met het juiste instrument (twangy gitaren bijvoorbeeld, maar zoveel meer!). Het geluid van een veergalm is als staartvinnen op een Cadillac, als het vangen van de perfecte golf of als het opzetten van een zwarte Ray Ban-zonnebril… Je begrijpt het punt. Zeg wat je wilt over digitale convolutiegalm, maar de Notre Dame en de Taj Mahal hebben dat soort mojo niet.

Natuurlijk zijn de nadelen van spring reverb vrij duidelijk. De meeste (maar niet alle!) Spring-reverbs zullen gewoon niet geschikt zijn voor veel normaal gebruik van reverb. Spring reverb zal geen goede keuze zijn om een ​​mix te “luchten”. Het zal niet dat “beetje extra” zijn om wat diepte aan een klassieke piano-opname toe te voegen. Het is waarschijnlijk een vreemde combinatie wanneer ‘subtiel’ deel uitmaakt van waar je voor gaat.

Ok, genoeg disclaimer. Hier zijn enkele favoriete manieren om spring reverb in een mix te gebruiken.

1. Klassieke elektrische gitaar

Deze eerste manier om spring reverb te gebruiken is het meest beproefd: als het definitieve ingrediënt in een flink aantal iconische gitaarklanken. Hoewel het lente-werkwoord meestal verwijst naar surfrock of country-picking uit de jaren 60, betekent de opname in gitaarversterkers in de afgelopen decennia dat het een cruciaal onderdeel is van allerlei soorten gitaargeluiden. Ja, dat omvat twangy Teles en jangly Jazzmasters, maar ook rokerige blueslicks, dikke rockgitaarleads … de lijst gaat maar door. Waar het op neerkomt: ongeacht het aantal snaren of het type pickups, of het nu gefret is of gespeeld met een slide, elektrische gitaar en spring reverb zijn een natuurlijke combinatie.

Een cruciaal aspect van al deze geluiden is dat de galm de neiging heeft om gehoord te worden via de versterker. Ja, er zijn manieren om spring reverb in de studio toe te voegen, en ja, er zijn redenen waarom je dat zou willen doen — maar dit soort gitaarklanken kan beter op de ouderwetse manier worden gekozen. En net als hun neef, plate reverb, spelen veren heel mooi met een natuurlijker klinkende sfeer, of dat nu in de doos wordt gedaan of door de microfoon een paar meter van de gitaarkast af te zetten. Als je gitaar DI opneemt, probeer dan een spring reverb-emulatie op te zetten voordat uw versterkersim in de signaalketen voor de meest authentieke resultaten.

2. Nagesynchroniseerde percussie

Spring reverbs waren standaard kit voor vintage dub reggae producties. Het werk van wijlen Lee “Scratch” Perry is een voorbeeld van deze esthetiek, en het percussie-intro van dit nummer van The Congos bevat een gezonde dosis lentegalm gecombineerd met tape-echo:

De galm en echo van de lente in deze opname zijn een natuurlijke aanvulling op de droge opnamen die hij maakte in Perry’s relatief kleine studio, Black Ark, die hij begin jaren zeventig in zijn achtertuin bouwde. Of het nu werd gemotiveerd door noodzaak of goddelijke leiding, Scratch’ meedogenloze experimenten hielpen bij het ontstaan ​​van een muziekstijl die niet alleen voor reggae transformeerde, maar ook voor het gevoel van artisticiteit bij het produceren en mixen van zowat elk genre.

Spring reverb was een cruciaal onderdeel van niet alleen Perry’s geluid, maar ook van dubplaten uit deze periode en daarna. Als je droge drums hebt die moeten worden nagesynchroniseerd, probeer ze dan te drenken in je favoriete spring reverb. Houd voor de beste resultaten ook wat tape-echo bij de hand.

3. Spacey-synths

Spring reverb is niet de beste keuze om ‘realistische ruimte’ aan een opname toe te voegen, dat is waar. Maar soms is het doel minder ‘realistische ruimte’ en meer ruimte.

Vanaf zijn eerste verschijning in Hammond-orgels heeft spring reverb een blijvende vriendschap gehad met elektronische oscillatoren. Spring reverb bleef de best haalbare optie voor instrumenten met ingebouwde reverb totdat digitale technologie toegankelijker werd, en veel vintage synths (zoals de ARP 2600) hadden opmerkelijke spring reverbs die bijdroegen aan hun geluid.

Zelfs als je met software-instrumenten en effecten werkt, kan de helderheid van spring reverbs helpen om de aandacht te vestigen op een synth in een mix. En aangezien het geluid in kwestie meestal vrij onnatuurlijk is om mee te beginnen, is het zeker niet verplicht om het een “natuurlijk” klinkende ruimte te geven om in te leven.

ADVERTENTIE

Droge synths kunnen in sommige mixen sober of confronterend overkomen. Spring reverb is een geweldige keuze wanneer synths een vleugje verzachting nodig hebben zonder hun onderscheidendheid te verliezen.

4. Zang met karakter

Hoewel spring reverb niet vaak mijn eerste keuze is voor een zang, kan het een opvallende sfeer toevoegen aan elk vocaal nummer dat je wilt laten opvallen. Spring- en plate-reverbs zijn in dit opzicht vergelijkbaar, hoewel plate-reverbs de neiging hebben om zijdezachter over te komen dan de meeste van hun veerkrachtige broers en zussen. Het sleutelwoord voor spring reverb op een vocale track is grit.

In feite werkt dit soort gebruik van spring reverb vaak goed als we echt willen leunen op een aantal gedurfde keuzes met een stem – zoals het toevoegen van verzadiging en anderszins gewaagde keuzes maken die leunen op karakter in plaats van ernaar te streven een stem ‘aardig’ te laten klinken. Je zou zelfs naar een gitaarversterker kunnen kijken voor die verzadiging – een fysieke of je favoriete sim. Die combinatie kan een rauwheid in een vocaal nummer creëren, waardoor het visceraal en opwindend aanvoelt, zelfs wanneer de tonen volledig in de box worden gekozen.

Favoriete Spring Reverb-plug-ins

Toegegeven, ik vertrouw het vaakst op mijn fysieke reverb-tank als ik op zoek ben naar spring reverb-tonen, maar er zijn een aantal geweldige software-emulaties die er zijn. Hier zijn een paar van mijn favorieten:

1. UAD AKG BX20

De BX20 is in staat tot weelderige, glanzende tonen die echt werken in instellingen waar u anders een plaatgalm zou gebruiken. Je kunt het op zang gooien zonder ze vuil te maken om dingen goed te laten klinken. De emulatie van UAD klinkt fantastisch, en het is de plug-in spring reverb waar ik het vaakst naar toe ga als ik een eersteklas versie van het klassieke spring reverb-geluid wil.

2. UAD Galaxy-echo

UAD’s Galaxy Echo is een emulatie van een tape-echo, hoewel een met spring reverb. Dit is meer een standaard “karakter” springgeluid van een apparaat (de Roland RE-201) dat Lee “Scratch” Perry beroemd gebruikte in zijn Black Ark-studio.

Als je niet op het UAD-platform zit en me haat omdat ik leiding geef aan twee van hun plug-ins, dan heb ik goed nieuws! Meer dan een paar bedrijven hebben hun eigen versies van Space Echo-plug-ins geprobeerd. Arturia’s Tape-201 en De ruimte van Audiothing zijn twee geweldige opties die het overwegen waard zijn.

3. Arturia-veer 636

De Spring 636 is een reproductie van een ander stuk dat beroemd is gebruikt door Perry, de Grampian 636. Net als bij Arturia’s synth-emulaties, is de Spring 636 een getrouwe emulatie van een iconisch geluid uit de kluizen, boordevol nieuwe functies en bedieningselementen.

andere notabelen

Als bovenstaande niet genoeg opties voor je zijn, Eventide’s Lente, u-hij is Twangström, en Softube’s Spring Reverb zijn allemaal goed aangeschreven plug-ins die de bank niet kapot maken. En als u echt krap bij kas zit, is de kans groot dat uw DAW een perfect werkbare veergalmoptie heeft die al op uw computer aanwezig is. Het is mij persoonlijk bekend dat ik de AIR spring reverb van Pro Tools een paar keer heb gebruikt en ben blij met de resultaten.

Gevolgtrekking

Spring reverb is misschien niet de meest realistische of de meest veelzijdige… ok, wie houd ik voor de gek? Het is zeker niet – in beide gevallen. Toch laat zijn aanhoudende kracht in de muziekproductie gedurende de afgelopen decennia zien dat het nog steeds iets toe te voegen heeft, hoe eenvoudig de technologie of hoe eigenzinnig het geluid ook is.

---

CES 2022: Razer heeft een verbeterde versie aangekondigd van zijn Zephyr smart mask, de Zephyr Pro, die wordt geleverd met een geheel nieuwe functie voor spraakversterking.

Het Pro-model zal alle functies van zijn voorganger bevatten, inclusief de N95-filters, RGB-verlichting en dubbele circulerende ventilatoren die je helpen koel te blijven onder het masker. Aan de buitenkant lijkt de Zephyr Pro bijna identiek aan de originele Zephyr, hoewel bij nadere beschouwing twee extra luidsprekerroosters aan elke kant van het filtersysteem van het masker aan de onderkant worden onthuld. Er wordt ook een nieuwe knop aan de Zephyr Pro toegevoegd waarmee je de spraakversterking kunt in- en uitschakelen.

Volgens Razer kun je met deze functie je stem projecteren op 60 db op een afstand van één meter, dus zeg vaarwel tegen gedempte gesprekken als je weg bent.

In een interview met De rand, zei Razer dat de Zephyr Pro hetzelfde zal wegen als zijn voorganger en een vergelijkbare batterijduur van vijf tot zes uur zal bieden (net als het origineel), maar alleen als gebruikers de gewoonte krijgen om de spraakversterkingsfunctie uit te schakelen wanneer ze zijn klaar met praten.

Voor gebruikers die dit stukje cyberpunk-esthetiek in handen willen krijgen, staat de Zephyr Pro gepland voor een release ergens dit jaar en zal hij voor $ 149,99 worden verkocht. Een volledig startpakket met 99 dagen aan N95-grade filters kost je $ 199,99.

Als spraakversterking geen prioriteit is, kost het originele Zephyr-masker momenteel $ 99,99.

Meer informatie op razer.com

CES2022: ICON.AI heeft de Sound Mirror geïntroduceerd, een nieuwe spraakgestuurde akoestische spiegel in hun assortiment slimme spiegels.

De Sound Mirror werkt via Wi-Fi om verbinding te maken met Alexa Voice Services, waardoor honderd procent handsfree bediening mogelijk is.

Gebruikers kunnen ontspannen met muziek, het weer bekijken, alarmen instellen of hun slimme apparaten bedienen met de Sound Mirror. Verbind eenvoudig uw mobiele apparaat via Bluetooth met de spiegel en begin de dag met het streamen van uw favoriete nummers of podcasts.

Met een levendig geluid dat “de hele kamer vult”, kan de Sound Mirror naar verluidt “elke ruimte in een meeslepende atmosfeer veranderen”.

De bediening is eenvoudig via de Sound Mirror-app en gebruikers kunnen hun geluid aanpassen door de bas- en treble-regelaars aan te passen. Als je op zoek bent naar een snelle oplossing, biedt de app ook verschillende Equalizer-presets, zoals de instelling Badkamer, die ervoor zorgen dat de luidspreker akoestisch wordt afgestemd op jouw badkameromgeving.

Bovendien wordt de Sound Mirror geleverd met smart home-mogelijkheden en een IPX6-waterdichtheidsclassificatie. Het is verkrijgbaar in goud, chroom, matzwart, matwit en aangepaste kleuren. Er is nog geen informatie vrijgegeven over de prijs van de Sound Mirror.

Meer informatie op geluidsspiegel.ai

Artikel Inhoud

Winactie gesloten! Proficiat aan onze winnaar: Oliver W.

Blijf ons volgen voor meer binnenkort. Ondertussen, bekijk de nieuwste Sonic Scoop-weggeefacties.

——

Ik ben verheugd om onze nieuwste weggeefactie te delen waarin we hebben samengewerkt met JZ Microphones om je een kans te geven om hun gloednieuwe premium microfoon te winnen: De vintage 12 ($ 1299 waarde).

JZ Mics heeft de beste sonische kwaliteiten van de C12 overgenomen, buizen vervangen door modernere en duurzamere transistortechnologie en hun innovatieve Golden Drop Capsule toegevoegd om de V12 naar een hoger niveau te tillen.

“Ik vond de hele lijn van JZ-microfoons een substantiële stap voorwaarts in de richting van nieuwe microfoontechnologie, die niet alleen te vergelijken is met de ‘klassiekers’ waar we allemaal van zijn gaan houden, maar in sommige gevallen ze zelfs bijna overtreft.” — Thom Russo (16 Grammy Awards)

Krijg het legendarische geluid van een klassieke C12 in een stijlvolle nieuwe vorm, met een superieur ontwerp en hoogwaardige componenten die nog meer helderheid en precisie leveren!

Doe mee en maak kans om te winnen…

Als je deze ongelooflijke nieuwe microfoon aan je verzameling wilt toevoegen, doe dan gewoon mee om hieronder te winnen.

Win een GRATIS V12 Premium condensatormicrofoon

---

Beats bouwen met loops, samples en plug-ins kan een plezier zijn. Maar soms is het efficiënter om met een drumcomputer te werken met een gerichte workflow. Wave Alchemy heeft zijn expertise en passie voor het maken van drumgeluiden geïmplementeerd in Triaz, een verfijnd Kontakt-instrument voor gemakkelijke beatmaking.

Triaz is een bibliotheek met 10.000 drumgeluiden, percussie- en geluidsontwerptools, waaronder vintage en moderne drummachines, akoestische kits, modulaire synths, gevonden geluiden en meer. De 12 kanalen hebben elk drie verschillende lagen waarin samples kunnen worden geladen, die u kunt mengen met een X/Y-pad. De geluidsbrowser maakt uitgebreide tagging mogelijk en je kunt ook je eigen samples inladen. Als je geluk hebt, is er een flexibel randomisatiesysteem waarmee je een enkele laag, alle lagen in een kanaal of de hele kit willekeurig kunt verdelen.

De lay-out is zeer intuïtief dankzij de kleurgecodeerde kanalen voor elke categorie en het hoofdscherm voor geluidsbewerking, dat dynamisch verandert wanneer u tracks selecteert. U kunt de lagen als geheel of afzonderlijk bewerken met behulp van gedetailleerde bedieningselementen voor de sample, toonhoogte en filter, die handige functies bevatten zoals willekeurig pannen en een Slop-draaiknop die subtiele variaties toevoegt aan volume, startpositie en filterafsnijding.

Triaz heeft tabbladen voor de mixer (met twee sends per track), kanaaleffecten, send-effecten en mastereffecten. Kanaaleffecten omvatten compressor, transiëntontwerper, bitcrusher en stereoverbredende bedieningselementen. De mastereffecten van Triaz omvatten een EQ, compressor, bandverzadiging, een uitgangsbegrenzer, plus een reeks ruissamples waarmee extra karakter kan worden toegevoegd. In de zendeffecten krijg je een algoritmische plaatgalm, een convolutiegalm met een smakelijke selectie van 40 aangepaste IR’s en een stereovertraging. Over het algemeen is het een doordacht en intuïtief systeem. Hoewel we het schakelen tussen lagen tijdens het selecteren van geluiden een beetje lastig vonden.

De andere hoofdpagina is de sequencer, die tabs bevat voor het inleggen van noten met verschillende snelheden, het toevoegen van verschillende snelle herhalingen, het veranderen van de kans dat een noot zal spelen en het wijzigen van de starttriggertijd om meer natuurlijke of wankele ritmes te creëren. Je kunt ook individuele banen willekeurig maken, globale humanisering en swing toevoegen, en zelfs de afspeelsnelheid en staplengte onafhankelijk instellen, zodat je moeiteloos complexere, evoluerende polyritmen kunt opbouwen.

Er zijn maximaal 12 patroonbanken in een kit, en je kunt de MIDI exporteren om te slepen en neer te zetten in je DAW voor verdere bewerking. Het is een gebruiksvriendelijke sequencer om ideeën op te doen, en we creëerden binnen enkele minuten helder klinkende en ingewikkelde beats. Dat gezegd hebbende, missen we de uitgebreidere bewerkingsbanen van het oudere Evolution Kontakt-instrument van Wave Alchemy, waarmee je toonhoogte, filter, enveloppe, effectenverzendingen en meer afzonderlijk kunt sequencen, in tegenstelling tot de optie hier om toonhoogte en filter via snelheid te regelen. In alle eerlijkheid kan dit de gestroomlijnde lay-out echter bemoeilijken en de CPU-hit vergroten.

Of je nu akoestische percussie-instrumenten combineert of het geluid van een speelgoedgeweer combineert met een dreunende 808, de geweldige Triaz-bibliotheek is een triomf, met een grote verscheidenheid aan geluiden die het relevant maken voor elk genre. Het beste van Triaz is echter dat je er snel mee aan de slag kunt. De GUI is zorgvuldig gepland om een ​​snelle workflow te bieden, en het is verreweg het meest geavanceerde Wave Alchemy-instrument tot nu toe.

Belangrijkste kenmerken:

• Elektronische en akoestische drums Kontakt instrument
• 10.000 monsters
• Drummachines, akoestische kits, modulaire synths, gevonden geluiden en foley
• 12 drumkanalen, elk met drie lagen
• Channel FX, Send FX & Master FX
• 32-staps sequencer met variabele waarschijnlijkheid en staplengte
• Kontakt Player 6.6.01 of Kontakt Full 6.6.01
• Prijs: £ 149,95 (£ 119 introductieprijs tot 22/1)

De Amerikaanse regering heeft enkele nieuwe foto’s vrijgegeven van de unieke Wu-Tang Clan Er was eens in Shaolin album.

Het record, dat beperkt was tot een enkel exemplaar dat in 2015 werd verkocht, werd voor het eerst gekocht door farmaceutische gigant Martin Shkreli voor $ 2 miljoen en vervolgens in beslag genomen door de Amerikaanse marshals in 2018 nadat Shkreli was veroordeeld voor effectenfraude en samenzwering van effectenfraude.

Het album werd vervolgens afgelopen juli door de Amerikaanse overheid verkocht aan een onbekende koper voor een gerapporteerde $ 4 miljoen. Later werd onthuld dat het record was gekocht door het cryptocurrency-collectief PleasrDAO.

Op woensdag, Buzzfeed onthulde dat het een reeks documenten en foto’s van het album had verkregen via een Freedom of Information Act-rechtszaak, wat leidde tot de vrijgave van 54 nieuwe afbeeldingen van het album, evenals de verkoop- en aankoopovereenkomst van de plaat.

Samen met de foto’s onthulde een lijst met details van de “activa” wat de verkoop inhield: audio-opname op twee cd’s, een buitendoos gemaakt van een cederhouten doos bedekt met zwart rundleer met lichtbeige fluwelen voering, een nikkelzilveren binnendoos en een innerlijke jewelcase met twee cd’s over cederhout met zwarte rundleren voering, een in leer gebonden tekstboek met litho’s met originele kunstwerken en foto’s van bandleden, een leren map met een certificaat van echtheid met bladgoud en een lederen map met contract en koopovereenkomst.

Afbeeldingen van de twee cd’s, de tracklist en delen van het songtekstboek werden echter geredigeerd door de Amerikaanse regering, aangehaald als ‘handelsgeheimen’ – net als de verkoopprijs van het album, helaas.

NIEUWE: @BuzzFeedNews & ik heb de regering aangeklaagd onder #FOIA voor documenten over de verkoop van Wu-Tang Clan’s Once Upon a Time in Shaolin. We hebben er geweldige nieuwe foto’s van gekregen, een verkoopfactuur, een koopovereenkomst en meer. Maar de overheid beweert dat de verkoopprijs van het album een ​​handelsgeheim is! https://t.co/SYZCL14IpO pic.twitter.com/2JjKPLM2wN

— Jason Leopold (@JasonLeopold) 5 januari 2022

Vorig jaar sprak RZA van de Wu-Tang Clan tijdens een interview over de verkoop van het album en sprak hij zijn spijt uit dat Er was eens in Shaolin in “verkeerde handen” was gevallen.

“Hij maakte de deal voordat zijn karakter, zijn persoonlijkheid en alle verraderlijke dingen die hij zou gaan doen werd onthuld”, zei de oprichter van de band. “Dat was niet de man die ik ontmoette, maar hij ontvouwde zich absoluut in die man en hij had controle over dit unieke kunstwerk.”